|
Riviertoerisme - Technische zones in recreatief gebied
Schriftelijke vraag N ° 122 aan viceminister-president Dirk Van Mechelen / 5-03-2009 Vraag : In de studie "Aantrekkelijkheid van watertoerisme in Vlaanderen. Haalbaarheid van een meerdaagse vaarroute tussen de kunststeden voor buitenlandse toervaarders.", uitgevoerd in opdracht van Toerisme Vlaanderen werd gesteld dat een meerdaagse vaarroute tussen de kunststeden een toeristisch aantrekkelijk product is en dit om diverse redenen. In de bijbehorende beleidsanalyse worden de gewenste acties opgelijst om knelpunten op te lossen en individuele toervaart te ontwikkelen. Eén van de knelpunten blijkt het gebrek te zijn aan een juridisch kader voor technische zones (onderhoud van schepen) in recreatief gebied. 1. Is de minister op de hoogte van deze studie en de daarbijhorende beleidsanalyse? Is er inderdaad een gebrek aan een juridisch kader voor technische zones in recreatief gebied? 2. Welke stappen acht de minister nuttig om dit knelpunt te verhelpen en zo te voorzien in een juridische kader? Heeft de minister reeds stappen ondernomen? Zo ja, welke en wanneer? Zo neen, waarom niet? 3. Is de afdeling Ruimtelijke Planning op de hoogte van deze problematiek? Antwoord: 1. Ik ben als minister, bevoegd voor Ruimtelijke Ordening, door de opdrachtgever niet betrokken geweest bij de uitwerking van de studie. De resultaten van de studie en de daarbijhorende beleidsanalyse is mij ook niet bezorgd. De centrale vraag in de studie is ook niet direct gerelateerd aan de ruimtelijke ordening. Het aspect ruimtelijke ordening komt slechts zijdelings aan bod in het door u aangehaalde knelpunt. De centrale onderzoeksvraag is of een vaarnetwerk tussen de historische Vlaamse kunststeden en Brussel een aantrekkelijk toeristisch product is voor buiten-landse toervaarders. Dit haalbaarheidsonderzoek en de bijbehorende beleidsanalyse kaderen in de nieuwe buitenlandstrategie van Toerisme Vlaanderen. In de studie "Beleidsanalyse van riviertoerisme en cruisetourisme Vlaanderen" wordt het aange-haalde knelpunt als volgt geformuleerd, ik citeer: "Bij dit laatste punt moet echter opgemerkt worden dat een technische zone volgens de gewestplanbestemming niet in recreatiegebied gelegen mag zijn. Oplossing zou zijn dat men voor het inplanten van een technische zone in een recreatief gebied normen oplegt, zodat deze zone er kan komen mits enige beperkingen. Er wordt in dit verband verwezen naar analoge situaties van boerderijen in agrarisch gebied." De nood aan een technische zone wordt in de studie aan de orde gebracht als een onderdeel van het ontwikkelen van bestaande en nieuwe jachthavens. Daarbij is nood aan voldoende ligplaatsen, infrastructuur aan wal voor horeca en dergelijke en aan een technische zone voor onderhoud. Algemeen gesteld kan een onderhoudszone die ingericht wordt in functie van een jachthaven worden toegelaten in recreatiegebied. De functie onderhoudszone als onderdeel van een jacht-haven is principieel verenigbaar met de bestemming recreatiegebied. Daarnaast moet de vergun-ningverlenende overheid uiteraard ook beoordelen of de aanvraag in overeenstemming is met de goede ruimtelijke ordening. Die beoordeling zal onder meer rekening houden met de omgeving en met de samenhang tussen de hoofdfunctie (jachthaven) en de ondersteunende functie (onderhoud). In de praktijk kan het dus wel gebeuren dat een aanvraag voor een onderhoudszone in een stedelijke omgeving met belangrijke erfgoedwaarden – dat is nogal eens het geval voor de jacht-havens – wordt geweigerd omdat de inplanting van een onderhoudszone op die specifieke plek ruimtelijk niet aanvaardbaar wordt geacht, dus niet verenigbaar met de goede ruimtelijke ordening. Het is ook mogelijk dat een aanvraag voor een grootschalige onderhoudszone bij een kleine aanlegplaats van een tiental boten niet aanvaardbaar wordt geacht omdat de ondersteunende functie niet in verhouding is tot de hoofdfunctie. Ook in dergelijke gevallen is de ruimtelijke kwaliteit van doorslaggevend belang, niet de verenigbaarheid met de bestemming. In de praktijk blijkt er zich op dat vlak slecht bij uitzondering een probleem voor te doen. Er is mij één dergelijke situatie gesignaleerd in Nieuwpoort. Dit betekent dat er vanuit de ruimtelijke ordening een juridisch kader voorhanden is. Dit kader is voldoende duidelijk en in de praktijk ook hanteerbaar. Er is dan ook geen nood aan bijkomende of nieuwe regelgeving ter zake. Ter vervollediging geef ik nog graag mee dat niet enkel vanuit regelgeving, maar ook vanuit gewestelijke planningsinitiatieven en vanuit mijn bevoegdheid voor het onroerend en het varend erfgoed ook voldoende aandacht wordt besteed aan de realisatie van zgn. museumhavens. Ten behoeve van historische vaartuigen wordt op plaatsen met historische watergebonden infra-structuur (Baasrode, Oostende, …) nagegaan of zo'n museumhaven kan worden gerealiseerd. Dit concept behelst een combinatie van (tijdelijke) ligplaatsen voor voornamelijk historische vaartuigen gekoppeld aan (historische) infrastructuur waar de toestand van het schip kan worden gecontroleerd en kleine onderhouds- en herstellingswerken (door de eigenaar zelf of door iemand anders) kunnen worden uitgevoerd. Onder meer in de afbakening van het regionaalstedelijk gebied Oostende is hiermee rekening gehouden voor de oosteroever en meerbepaald voor de zone van de (beschermde) slipway en de Maritieme Site Oostende. 2. Ik verwijs naar mijn antwoord op de eerste deelvraag. 3. De afdeling Ruimtelijke Planning, noch een andere entiteit van het departement RWO is betrokken bij de opmaak van de studie. Wat de problematiek op zich betreft verwijs ik naar mijn antwoord op de deelvraag 1. |
