|
Beste vrienden
De voorbije vijf jaar heb ik jullie op de hoogte gehouden van mijn parlementaire activiteiten : een totaal van om en bij de 500 “handelingen” in het Vlaamse parlement is niet weinig voor een “nieuwkomer”.
Met deze nieuwsbrief wordt een punt gezet achter deze volgens mij zeer goede gewoonte : het is mijn laatste, maar zeker niet de gemakkelijkste !
Afscheid nemen doet, hoe dan ook, altijd pijn, maar afscheid nemen van iets wat mijn hele leven beheerste, is wellicht het pijnlijkste dat ik tot nog toe ervaren heb. En inderdaad, jullie maakten een belangrijk deel uit van mijn leven. Ik leefde voor mijn job, voor jullie die mij moed en vreugde bezorgden, elke dag opnieuw. Ik wil jullie daarvoor dan ook in de eerste plaats van harte danken.
Op 18 maart laatstleden werd de draad doorgeknipt en viel het doek over mijn politieke toekomst. Die tweede plaats op de lijst waarvoor ik jarenlang keihard ijverde, werd mij NIET gegund en voor de vierde plaats als troostprijs, bedankte ik : mijn eergevoel primeerde bij het nemen van die beslissing. Ik vond dat mijn getoonde inzet meer erkenning verdiende.
Heel recent sterkte de “zaak Vijnck” mij in mijn stelling want die zaak stond in schril contrast met de respectloze manier waarop men met mij is omgegaan. Als loyale en hardwerkende mandataris, die ALTIJD de door onze fractie vooropgestelde regels van het “parlementaire spel” volgde, die voor al mijn acties de goedkeuring kreeg van de collega’s en van onze ministers, die daardoor in mijn resultaten werd beknot, die echter nooit in het eigen belang de vlucht vooruit nam, werd ik toch, tot spijt van veel vrienden, opzijgezet.
Ja, de “zaak Vijnck” laat ook bij mij een diepe wonde na.
Herinneringen aan de tijd toen ik als kleine meid, gewapend met de “papborstel” en affiches in de hand, door een wagen werd aangereden, herinneringen aan tijden van urenlang brieven plooien en enveloppes vullen voor parlementairen zoals wijlen Raoul Bonnel uit Oostende, aan de vele verkiezingscampagnes waaraan ik steeds deelnam, herinneringen aan de dag waarop mijn liefste papa verkozen werd, aan mijn duizenden huisbezoeken, de jaarlijkse daguitstappen, herinneringen aan iedere glimlach of knipoog van iedereen die ik had kunnen helpen, die zal ik ALTIJD blijven koesteren.
Het zal een zeer zware, moeilijke zoektocht worden naar iets nieuws dat mij evenveel levensvreugde kan schenken. Een nieuwe uitdaging zal zich hopelijk aandienen maar voor mij is het doek gevallen over het politieke Open VLD-toneel. Ik haakte af en geloof nog enkel in jullie die mij steeds steunden. Nogmaals bedankt voor alles !
Ik, ik neem afscheid, met een glimlach en met een traan, maar vooral met oprechte, warme, lieve groeten.
Stern P.S. Ik blijf openstaan voor jullie en geef dan ook graag mijn persoonlijk e-mailadres mee : stern.demeulenaere@hotmail.com
|
